Κοινότητα Κάτω Ελάτης: ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΤΙΚΑ και άλλα τοπικά από ιδρύσεως

Η Κοινότητα Κάτω Ελάτης ιδρύθηκε το 1966, μήνα Σεπτέμβριο, από τον τότε Υπουργό Εσωτερικών, κ. Ηλία Τσιριμώκο. Οι πρώτες εκλογές της παραπάνω Κοινότητας, που ονομαζόταν τότε Ασπρόβαλτος, έγιναν το  Σεπτέμβριο του 1966 οπότε και εξελέγη Πρόεδρος ο μοναδικός στο ψηφοδέλτιο υποψήφιος, ονόματι Πατήλας Χρήστος του Στεφάνου (γεννήθηκε το 1924 και απεβίωσε το 1989), ο οποίος παρέμεινε έως τον Ιούλιο του 1967. Από  την ημέρα απόλυσης του κ. Πατήλα λόγω της επιβολής του δικτατορικού καθεστώτος, πρόεδρος αναλαμβάνει ο κ. Στέφανος Ζάχος του Ηλία (γεννήθηκε το 1912 και απεβίωσε το 1997), έως και  τον Ιούλιο μήνα του έτους 1974. Από τον Αύγουστο του 1974 έως και την 30η Ιουνίου του 1975  Πρόεδρος  ανέλαβε ο Δ/ντής του Δημοτικού Σχολείου Ασπροβάλτου, ο κ. Μηλιώτης Στέφανος, δάσκαλος.

Από την 1η Ιουλίου 1975 έως και την 31η  Δεκεμβρίου 1998 , Πρόεδρος  της Κοινότητας  εκλεγόταν επί έξι συνεχών τετραετιών ο κ. Στέφανος Καλαμαράς του Γεωργίου, γεννηθείς το 1937 στην Ελάτη Τρικάλων. Το 1975 η Κοινότητα Ασπροβάλτου επί προεδρίας Στεφάνου Καλαμαρά μετωνομάσθη σε Κοινότητα Κάτω Ελάτης εις ανάμνηση της καταγωγής των κατοίκων από την ορεινή Ελάτη.

Η   Κοινότητα Κάτω Ελάτης αποτελείται από τέσσερις συνοικισμούς:1) από την έδρα της  Κοινότητας, την  Κάτω Ελάτη (πρώην Ασπρόβαλτος), 2) από το συνοικισμό Μέλιγος, 3) από το συνοικισμό Μεσιακά και 4) από το συνοικισμό Αμμουδιά. Οι μόνιμοι κάτοικοι της κοινότητας ήταν περίπου εξακόσια άτομα.

Το 1999 η  Κοινότητα Κάτω Ελάτης εντάχθηκε στο Δήμο Καλλιδένδρου με έδρα την πρώην Κοινότητα Βαλτινού στα πλαίσια του σχεδίου “Καποδίστριας”. Δήμαρχος το 1999 εξελέγη ο κ. Τσιγάρας Δημήτριος. Το 2002  Δήμαρχος  εξελέγη  στο Δήμο Καλλιδένδρου ο κ. Καμπλιώνης Κων/νος,  ο οποίος επανεξελέγη το 2006.

Το 2010 έφαρμόστηκε  το σχέδιο “Καλλικράτης” και η  η  Κοινότητα Κάτω Ελάτης υπήχθη ως Τοπική  Κοινότητα στο Δήμο Τρικκαίων όπου πρώτος Δήμαρχος Εξελέγη ο κ. Λάππας.

Το 2014 ο Δήμος Τρικκαίων εξέλεξε Δήμαρχο τον κ. Παπαστεργίου Δημήτριο για μία πενταετία.

Τοπικοί πρόεδροι Δημοτικού Διαμερίσματος Κάτω Ελάτης Δήμου Καλλιδένδρου διετέλεσαν:

  • 1999 έως 2006 ο κ. Τζάλας Σωτήριος
    • 2007 έως 2010 ο κ. Ζαχαράκης Ανδρέας
    • 2011 έως 2014 ο κ. Καλαμαράς Γεώργιος και
    • 2014 έως και σήμερα ο κ. Μπακάσης Ιωάννης

——————————————————————————————————-

Η απαλλοτρίωση  (η απόδοση από το ελληνικό δημόσιο των κτημάτων των Τούρκων στους Έλληνες) έγινε το 1929 και όσοι κατοικούσαν εδώ και είχαν τις ανάλογες προϋποθέσεις έλαβαν κλήρο 33 στρέμματα και 2 στρέμματα οικόπεδο, σύνολο 35 στρέμματα έκαστος. Τα αγροκτήματα αυτά ονομάζονταν αγρόκτημα Βαλτινού και τα έπαιρναν ανακατεμένα και όχι ο καθένας στο χωριό του απαραίτητα.

Το 1974 έγινε ο αναδασμός και έτσι μοιράστηκαν τα χτήματα ώστε να τα πάρει ο καθένας στην περιοχή κατοικίας του.

Τα πολιτικά δικαιώματα των κατοίκων (δημοτολόγια- μητρώα) μεταφέρθηκαν από την Ελάτη στην Κοινότητα Βαλτινού το 1961-’62, προκειμένου να γίνουν ενέργειες για την ίδρυση αυτόνομης Κοινότητας.

Το 1977 ανατέθηκε σε εργολάβο η κατασκευή του γηπέδου του Α.Ο. ΄’Ορφέας’ Ασπροβάλτου (ομάδα που ιδρύθηκε ένα χρόνο πριν), έργο που ολοκληρώθηκε τον ίδιο χρόνο. Το γήπεδο αυτό αποτέλεσε για την εποχή του το δεύτερο γήπεδο σε ποιότητα κατασκευής και  υποδομών  μετά το αντίστοιχο των Τρικάλων.

Την πρώτη τετραετία μετά την μεταπολίτευση πραγματοποιείται μια σειρά αποστραγγιστικών-εγγειοβελτιωτικών έργων κυρίως για την αποξήρανση και εξάλειψη των ελών που αποτελούσαν πληγή για το χωριό μας. Την ίδια περίοδο έγιναν έργα οδοποιίας, γέφυρες και αποχετευτικό δίκτυο σύγχρονων προδιαγραφών που διευκόλυναν την μετακίνηση και την καθημερινότητα των κατοίκων.Την εικόνα της Κ. Ελάτης ολοκλήρωσε η κατασκευή του υδραγωγείου, του κοινοτικού γραφείου, της πλατείας στο κέντρο του χωριού με το μνημείο των πεσόντων (“Ηρώον”) και παιδικής χαράς, που όλα αυτά μαζί με το γήπεδο κατελάμβαναν έκταση τεσσάρων στεμμάτων στο κέντρο του χωριού.

Η εκκλησία των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης της Κ. Ελάτης χτίστηκε από το 1951 έως το 1960 με δαπάνες και προσωπική εργασία των κατοίκων. Πρώτος ιερέας διετέλεσε ο π. Στέργιος Τσιανάκας.

Η εκκλησία του Μελίγου ολοκληρώθηκε το 1972 με δαπάνες και προσωπική εργασία των κατοίκων του συνοικισμού και εγκαινιάστηκε από τον Μακαριστό Σεβασμιότατο κ.κ. Σεραφείμ, Σταγών και Μετεώρων.

Το Δημοτικό Σχολείο Ασπροβάλτου άρχισε να χτίζεται το 1937 και η λειτουργία του ξεκίνησε το 1940 έως το 2006, οπότε και έκλεισε και το αρχείο του σχολείου μεταφέρθηκε στο  Δημοτικό Σχολείο Βαλτινού. Έως τότε οι μαθητές των συνοικισμών Ασπροβάλτου και Αμμουδιάς (Σγάρη) φοιτούσαν είτε στο Δημ. Σχολ. Παραποτάμου είτε στην Ελάτη, ενώ οι μαθητές του Μελίγου πήγαιναν στο Δημ. Σχολ. Βαλτινού.

Οι δάσκαλοι που υπηρέτησαν στο δημοτικό σχολείο Κάτω Ελάτης είναι:

α) πρώτα ο κ. Στεριάδης Γρηγόριος, φίλεργος και με σημαντική προσφορά στο εκπαιδευτικό του έργο, β)ο κ. Μηλιώτης Στέφανος γ) η κ. Μορέλα Μαρία, δ) ο κ. Γεωργολιός Κωνσταντίνος ε) η κ. Παππά Γεωργία ,στ) η κ. Ρία Καμπαγιάννη, ζ) ο κ. Κωνσταντίνος Καραμπιζιώτης, η)ο κ. Τζήμας Ευάγγελος και θ)ο κ. Παππάς Αθανάσιος.

Το δημοτικό Σχολείο Μελίγου άρχισε να χτίζεται το 1953 και λειτούργησε το 1955. Για δύο σχολικές χρονιές, πριν την κατασκευή του σχολείου, μαθήματα γίνονταν στην οικία του κ. Βασιλείου Σκαπέτη του Ηλία. Η πρώτη δασκάλα του δημοτικού σχολείου Μελίγου ήταν η κ. Μαρία Γκίκα και η δεύτερη  η κ. Αρετή Καψούδα. Ακολούθησαν ο κ. Κοπανάκης Εμμανουήλ (από την Ιεράπετρα Κρήτης), ο κ. Καραθανάσης Στέφανος, ο κ. Ζησόπουλος Χρήστος, ο κ. Πράττας Χρήστος και τελευταίος ο κ. Παπαγιάννης Ιωάννης.

Μετά την ίδρυση της Κοινότητας Ασπροβάλτου (τότε), γραμματέας της από το 1967 έως και το 1973  ήταν ο κ. Παπαβασιλείου Κων/νος του Γεωργίου και το 1975 γραμματέας ορίστηκε η κ.  Ευτυχία Ρίζου του Ηλία.

Καίτοι νεοϊδρυθείσα  τότε η Κοινότητα Κάτω Ελάτης, μέσα σ’ ένα διάστημα ολίγων χρόνων υπό των τότε αιρετών Προέδρων και Κοινοτικών Συμβούλων  αναβαθμίστηκε πλήρως σε όλους τους τομείς με έργα υποδομής που την ανέδειξαν εφάμιλλη Κοινότητα με τις άλλες μεγάλες Κοινότητες που είχαν ιδρυθεί προ πολλών ετών. Η Κάτω Ελάτη αποτέλεσε  φυτώριο επιστημόνων, που κατέχουν, ανά την Ελλάδα, σημαντικές θέσεις στον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα με πλήρη καταξίωση και πρόοδο, διακριθέντες για το ήθος, την εργατικότητα και την εντιμότητά τους.

 

Καλαμαράς Στέφανος του Γεωργίου