Όλη η πολιτική δραστηριότητα στα Τρίκαλα

Χωρίς ΠΟΛΙΤΙΚΉ ΝΟΜΙΜΟΠΟΊΗΣΗ

Αν ΔΕΝ υπήρχαν τα ΜΝΗΜΌΝΙΑ, υπάρχει έστω και ΕΝΑΣ Έλληνας να πιστεύει, ότι η σημερινή ετεροκλητη συμμαχία των ΣΎΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, θα γινόταν ποτέ Κυβέρνηση στην ΠΑΤΡΊΔΑ ΜΑΣ ; Προφανώς, ΟΧΙ. Η επένδυση στον πιο ακραίο λαϊκισμό, η ισοπέδωση των πάντων, η κολακεια και το χαϊδεμα αυτιών και οι αναποδεικτες κατηγορίες συλληβδην κατά των πολιτικών τους  αντιπάλων, έφεραν τα προσδοκωμενα αποτελέσματα. Οι «διαμαρτυρομενοι αγανακτισμενοι” της πλατείας Συντάγματος, έγιναν κυβερνήτες, στη θέση των «προδοτων και των Γερμανοτσολιαδων….”  Και αφού στρογγυλοκαθησαν στην εξουσία, ξέχασαν να «σκισουν” τα μνημόνια, ξέχασαν να καταργήσουν τον ΕΝΦΙΑ, ξέχασαν να διαγράψουν μονομερώς” μ ένα άρθρο κι ένα νόμο” , το «επαχθες” χρεος, αλλά θυμήθηκαν να φεσωσουν τον Ελληνικό λαό με επιπλέον 100 δισ. δημόσιο χρέος, να πετσοκοψουν τις Συντάξεις, να αυξήσουν τον Φ.Π.Α και να μειώσουν το αφορολόγητο….
Κι όχι μόνο αυτό…. Έγιναν οι πιο υπακουες” θεραπαινιδες”,των” διεθνών τοκογλυφων”, που τώρα με…. Γαλατικη ευγένεια τους αποκαλούν…. ΘΕΣΜΟΥΣ!!!!!  Ότι εκκρεμότητες είχε η Ελληνική Πολιτεία, είναι πρόθυμοι να τις ΕΠΙΛΥΣΟΥΝ…. Ότι επιθυμούν τα…. εξωχωρια αφεντικά, γίνεται προσταγη γι αυτούς…
Μέχρι κι ένα απ τα μεγαλύτερα εθνικά μας θέματα, το επονομαζομενο «Μακεδονικο”, το λύνουν όπως όπως, με μια «ετεροβαρη” Συμφωνία, που ΔΕΝ κατοχυρώνει τα εθνικά μας συμφέροντα και αναγνωρίζει «Μακεδονικη εθνοτητα και γλώσσα…”
ΑΓΝΟΟΎΝ τη βούληση του Ελληνικού λαού, ΑΓΝΟΟΎΝ τη Βουλή και δεσμεύουν την Πατρίδα μας, ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΈΧΟΥΝ την προς τούτο ΠΟΛΙΤΙΚΉ ΝΟΜΙΜΟΠΟΊΗΣΗ…
Η ΝΈΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΊΑ ΔΕΝ ΠΡΌΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΣΥΝΑΙΝΈΣΕΙ, στην Κυβερνητική (;) προσπάθεια δημιουργίας τετελεσμενων, σε βάρος της ΜΑΚΕΔΟΝΊΑΣ ΜΑΣ.
Με την κατάθεση ΠΡΟΤΑΣΕΩΣ ΔΥΣΠΙΣΤΙΑΣ κατά της Κυβέρνησης, ΟΛΟΙ ΘΑ ΠΡΈΠΕΙ ΝΑ ΑΝΑΛΑΒΟΥΝ τις ΕΥΘΎΝΕΣ ΤΟΥΣ…. Το κυβερνητικό ΚΡΥΦΤΟΎΛΙ, θα ΠΆΡΕΙ ΤΕΛΟΣ….
Οι ΜΑΣΚΕΣ, θα ΠΈΣΟΥΝ….  Είναι ΜΕΙΟΨΗΦΊΑ στην ΚΟΙΝΩΝΊΑ. Σε λίγο, θα είναι ΜΕΙΟΨΗΦΊΑ και στο ΛΑΌ…..

Ηλίας Γ Βλαχογιάννης, πρ. Νομάρχης και βουλευτής Τρικάλων,
Συντονιστής του Τομέα Προστασίας του Πολίτη της Νέας Δημοκρατίας.

……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..

Η Λαϊκή Συσπείρωση, στηρίζει τους μικρομεσαίους κτηνοτρόφους

 

Η Λαϊκή Συσπείρωση Θεσσαλίας, που στηρίζεται από το ΚΚΕ, στηρίζει τον δίκαιο αγώνα των μικρομεσαίων κτηνοτρόφων που οδηγούνται στην καταστροφή, αφού δεν αντέχουν με τις χαμηλές τιμές στο γάλα και στο κρέας, τις αθρόες εισαγωγές, την βαριά φορολογία, τις μεγάλες ασφαλιστικές εισφορές στον ΕΦΚΑ, στον ΕΛΓΑ χωρίς αντίκρισμα στην αποζημίωση, τα χαράτσια όπως ο ΕΝΦΙΑ και το υψηλό κόστος παραγωγής (ζωοτροφές, ΔΕΗ, κτηνιατρικές υπηρεσίες, τις ηλεκτρονικές σημάνσεις και τα εμβόλια) που βαραίνουν την τσέπη του κτηνοτρόφου.

Σ’ αυτή την κατάσταση τους έχουν οδηγήσει, η αντιλαική πολιτική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, που συνεχίζει τις πολιτικές των κυβερνήσεων Ν.Δ και ΠΑΣΟΚ, οι αποφάσεις που παίρνονται στο πλαίσιο της ΚΑΠ της Ε.Ε και του Παγκόσμιο Οργανισμού Εμπορίου, που στηρίζουν τους βιομήχανους, τους μεγαλέμπορους και τους τραπεζίτες, η ασυδοσία των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων στο γάλα και το κρέας όπως της CETA, της αθρόας εισαγωγής γάλακτος.

Με την στήριξη της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, αλλά και των προηγούμενων κυβερνήσεων, μια μικρή ομάδα γαλακτοβιομηχάνων, στην Θεσσαλία και πανελλαδικά, μειώνουν συνεχώς τις τιμές του γάλακτος των παραγωγών, μειώνοντας συνεχώς το εισόδημα των κτηνοτρόφων, κάτω από τον ωμό εκβιασμό ότι δεν τους παίρνουν το γάλα.

Αυτή είναι η περίφημη οικονομία της αγοράς, ο νόμος της προσφοράς και ζήτησης, που υποστηρίζουν η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, η Ν.Δ, το Κίνημα Αλλαγής (πρώην ΠΑΣΟΚ), η Χρυσή Αυγή, αλλά και οι Περιφέρειες και οι Δήμοι. Αυτή η αγορά, είναι η ασυδοσία των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων να αγοράζουν πάμφθηνά από τον κτηνοτρόφο και να πουλάνε πανάκριβα στη λαϊκή κατανάλωση το γάλα και το κρέας.

Η μη πραγματοποίηση των απαραίτητων ελέγχων στην αθρόα εισαγωγή γάλακτος, κυρίως από χώρες της Ε.Ε, συνδέεται με την συνθήκη του Μάαστριχτ, η οποία επιτρέπει την ελεύθερη εισαγωγή εμπορευμάτων και προϊόντων από τις χώρες της Ε.Ε, και σε καμιά περίπτωση δεν τηρείται το ισοζύγιο εισαγωγής του γάλακτος.

Και στο κρέας γίνονται αθρόες εισαγωγές κυρίως από χώρες της Ε.Ε και «ελληνοποιήσεις» χωρίς κανένα ουσιαστικό έλεγχο.

 

Η δημιουργία διεπαγγελματικής στο γάλα και στην φέτα που διαφημίζεται ως επιτυχία από την κυβέρνηση και από συνδικαλιστικούς φορείς των κτηνοτρόφων, δεν θα λύσει τα ζητήματα ελέγχου και ποιοτικών χαρακτηριστικών στον γάλα, της τιμής αλλά και της έγκαιρης πληρωμής χωρίς «φέσια» στους κτηνοτρόφους. Βάζουν στην διεπαγγελματική κυριολεκτικά τον λύκο (μεγάλες βιομηχανίες) να φυλάει το πρόβατο (κτηνοτρόφοι που θα ξεκληριστούν αλλά και μικροί τυροκόμοι που θα καταστραφούν από τον ανταγωνισμό).  Καμιά διεπαγγελματική οργάνωση σε κανένα προϊόν από όσα λειτουργούν δεν έλυσε αυτά τα ζητήματα.

Η Λαϊκή Συσπείρωση Θεσσαλίας υποστηρίζει τα αιτήματα που δίνουν μια ανάσα στους μικρομεσαίους κτηνοτρόφους και στρέφονται κατά της πολιτικής κυβέρνησης, Ε.Ε και των βιομηχάνων, τραπεζιτών, μεγαλεμπόρων.

  • Καμιά μείωση της τιμής παραγωγού του γάλακτος και του κρέατος. Άμεσα αναπλήρωση του χαμένου εισοδήματος των κτηνοτρόφων.
  • Κατώτερες εγγυημένες τιμές που να καλύπτουν το κόστος παραγωγής και να αφήνουν βιώσιμο εισόδημα.
  • Μείωση του κόστους παραγωγής στο ρεύμα και τις ζωοτροφές, με ευθύνη του κράτους να γίνονται οι έλεγχοι, τα εμβόλια, η σήμανση.
  • Ο ΕΛΟΓΑΚ να κάνει επιτέλους ουσιαστικούς και πραγματικούς ελέγχους για τα ποιοτικά χαρακτηριστικά στο γάλα καθώς και έλεγχο για το ισοζύγιο και τις ελληνοποιήσεις στο εισαγόμενο γάλα.
  • Να δοθούν άμεσα οι αποζημιώσεις στα ζώα και την παραγωγή για τον καταρροϊκό πυρετό.
  • Αλλαγή κανονισμού του ΕΛΓΑ ώστε να καλύπτει και να αποζημιώνει στο 100% τις απώλειες από τις ζωονόσους και τα άλλα φαινόμενα και την παραγωγή και το κεφάλαιο. Όσοι λένε για κτηνοτροφικό ΕΛΓΑ κοροϊδεύουν τους κτηνοτρόφους. Και κτηνοτροφικό τμήμα του ΕΛΓΑ να υπάρξει αν δεν αλλάξει ο κανονισμός πάλι δεν θα αποζημιώνονται οι απώλειες και κάθε χρόνο τα ασφάλιστρα θα αυξάνουν.

 

…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………

ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΠΑΜΕ 13 ΙΟΥΝΗ

Από την Γραμματεία του νομού

 

 

Συνάδελφοι, συναδέλφισες εργαζόμενοι, συνταξιούχοι, αυτοαπασχολούμενοι, φτωχοί αγρότες της περιοχής μας, άνθρωποι του μόχθου, γυναίκες, νέοι και νέες

 

Για μια ακόμη φορά  δίνουμε αγωνιστικό «παρών” εδώ στην πόλη μας, με  το σημερινό Συλλαλητήριο  που οργάνωσε το ΠΑΜΕ με εργατικά σωματεία, ΕΠ. Αγώνα από τους κλάδους δουλειάς  που συσπειρώνονται σ΄αυτό. Αλλά και σε όλη τη χώρα σήμερα και αύριο, με τα Συλλαλητήρια του ΠΑΜΕ,  δίνουμε αποφασιστική απάντηση στη νέα κλιμάκωση της αντιλαϊκής επίθεσης.

Με το σύνθημα μας:  «Μπροστά οι δικές μας ανάγκες» σας καλούμε να δυναμώσουμε  την πάλη απέναντι σε εργοδοσία – κυβέρνηση – ΕΕ, απέναντι σε νέα και παλιά μέτρα.

Το πολυνομοσχέδιο κατατέθηκε από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ το απόγευμα της Παρασκευής στη Βουλή,  όπου σήμερα Τετάρτη 13 Ιούνη από το πρωί  έχει ξεκινήσει η συζήτηση και θα συνεχιστεί αύριο Πέμπτης 14 , με πρόβλεψη στις 3.00!! το μεσημέρι να ολοκληρωθεί η διαδικασία.

Η συζήτηση αυτή την στημή που γίνεται στην Βουλή, είναι με την απαράδεκτη διαδικασία του «επείγοντος», τακτική που χρησιμοποιεί η κυβέρνηση κάθε φορά που ετοιμάζει ένα νέο γύρο ολομέτωπης επίθεσης σε βάρος της εργατικής τάξη,  συνολικά του λαού μας.

Συνάδελφοι, σιναδέλφισσες,

Από το συλλαλητήριο σήμερα και την οργάνωσή του, στέλνουμε την απάντησή μας σε κυβέρνηση και εργοδοσία,

για τη νέα επίθεση στο εργατικό – λαϊκό εισόδημα, που φέρνουν το αντιλαϊκό πολυνομοσχέδιο για την 4η «αξιολόγηση» και το Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο 2019-2022,

για το νέο τσεκούρωμα στις συντάξεις, τη νέα μείωση του αφορολόγητου,

για τα ματωμένα και διαρκώς αυξανόμενα πρωτογενή πλεονάσματα,

το σφίξιμο της θηλιάς για τα «κόκκινα» δάνεια των χρεωμένων εργατικών – λαϊκών νοικοκυριών και τόσα άλλα αντιλαϊκά μέτρα.

Δίνουμε απάντηση και στην εντεινόμενη κοροϊδία της κυβέρνησης και διαφόρων επιτελείων, περί «τέλους των μνημονίων», «αντίμετρων», «ενίσχυσης της κοινωνικής προστασίας».

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ με την απόλυτη ουσιαστική στήριξη και των άλλων κομμάτων, της ΝΔ, του ΚΙΝ.ΑΛΛΑΓΗΣ (ΠΑΣΟΚ) κ.α., για άλλη μια φορά με διαδικασίες «fasttrack”, έρχεται να τελειώσει τον κύκλο των αντιλαϊκών νόμων του 3ου μνημονίου με τη νομοθέτηση των τελευταίων προαπαιτούμενων της 4ης αξιολόγησης.

 

 

 

Ανοίγει έτσι τον κύκλο μιας νέας περιόδου θυσιών και αντιλαϊκών μέτρων για το λαό.

Όλα αυτά επιβεβαιώνουν για ακόμη μια φορά ότι «η καθαρή έξοδος στις αγορές» και «το τέλος των μνημονίων» που προπαγανδίζει η κυβέρνηση, για τους εργαζόμενους σημαίνει νέα μέτρα και μονιμοποίηση όλων των προηγούμενων.

Για την νεολαία, την νέα βάρδια της εργατικής τάξης, καταρρέει το παραμύθι της κυβέρνησης για «έξοδο από τα μνημόνια”, αφού αυτή δεν θα συνοδεύεται από βελτίωση των σπουδών και της εργασιακής τους προοπτικής.

Να μην παρασυρθεί κανείς από τις ψεύτικες χιλιοειπωμένες υποσχέσεις περί επαναφοράς των μισθών και των συλλογικών συμβάσεων.

Η «μεταμνημονιακή Ελλάδα” όχι μόνο δεν φέρνει ανάκτηση των απωλειών και ανακούφιση για τον εργαζόμενο λαό, αλλά θα ενισχύσει ακόμα περισσότερο την αντιλαϊκή επίθεση, με βάση τα μνημόνια επιτήρησης της ΕΕ.

Κανένας εργαζόμενος δεν πρέπει να παρασυρθεί από τις υποσχέσεις και τα μεγάλα λόγια της κυβέρνησης που τάζει λαγούς με πετραχήλια.

 

 Καλούμε την εργατική τάξη, μαζί με τους αυτοαπασχολούμενους, του Συνταξιούχους, τους αγρότες, τις γυναίκες και την νεολαία  να δυναμώσουμε τον κοινό μας  αγώνας για: «Αυξήσεις στους μισθούς, στις συντάξεις, στις κοινωνικές παροχές. Κατάργηση όλων των αντεργατικών – αντιλαϊκών νόμων και των 3 μνημονίων. Επαναφορά – υποχρεωτικότητα των ΣΣΕ! Κανένας εργαζόμενος κάτω από τα 751 ευρώ. Νομοθετική κατοχύρωση της κυριακάτικης αργίας. Κανένας πλειστηριασμός πρώτης κατοικίας. Κάτω οι φόροι – να πληρώσει το μεγάλο κεφάλαιο.

Κατάργηση του ΕΝΦΙΑ, των χαρατσιών, της φοροληστείας. Κατάργηση του νόμου Κατρούγκαλου.

Συναγωνιστές, συναγωνίστριες στον κοινό μας ταξικό αγώνα,

Κάτω από τα λάβαρα και τα πανό του ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος διατρανώνουμε την απόφασή μας να συνεχίσουμε τον αγώνα μας, βάζοντας μπροστά τις δικές μας ανάγκες, τα δικά μας αιτήματα και στόχους.

Συνεχίζουμε, μετά την  μάχη που δόθηκε από τα ταξικά συνδικάτα, σωματεία σε μια σειρά κλάδων και χώρων δουλειάς για την απεργία στις 30 Μάη, κόντρα στην εργοδοσία, στην κυβέρνηση, στους μηχανισμούς τους, αλλά και στον εργοδοτικό – κυβερνητικό συνδικαλισμό.

Ανέδειξε δυνατότητες για συσπείρωση νέων δυνάμεων και δημιούργησε προϋποθέσεις για αγωνιστική συνέχεια.

 

 

 

 

 

Αποφασισμένοι να μη σκύψουμε το κεφάλι στη φτώχεια, στη μισοζωή, στα τσακισμένα δικαιώματα και την εκμετάλλευση, που μας εξασφαλίζουν απλόχερα οι κυβερνήσεις, σημερινές και προηγούμενες, οι συμφωνίες που κλείνουν με την ΕΕ, το ΔΝΤ, για τα συμφέροντα του κεφαλαίου.

Είμαστε εδώ γιατί ξέρουμε καλά ότι τις λύσεις που έχουμε ανάγκη δεν θα μας τις προσφέρει καμιά κυβέρνηση που δεν προλαβαίνει να φέρνει τον έναν αντεργατικό νόμο πίσω από τον άλλον.

Δεν υπάρχει Κανένας βιομήχανος, κανένας μεγαλοεπιχειρηματίας, κανένας εφοπλιστής, που δεν φημίζονται για «ανοιχτοχέρηδες”. Όλοι αυτοί παίρνουν από τους εργαζόμενους, δεν δίνουν. Κι αν δώσουν λίγα ψίχουλα, φροντίζουν στο τέλος ο λογαριασμός να είναι υπέρ τους.

Λέει η κυβέρνηση και η υπουργός Εργασίας ότι θα αυξήσουν τον κατώτερο μισθό στα πρότυπα πάνω – κάτω της Πορτογαλίας.

Κανά 20ευρω δηλαδή, άντε λίγο παραπάνω, που στο τέλος του χρόνου θα το πάρουν πίσω διπλό και τρίδιπλο από τη μείωση του αφορολόγητου που την έχουν έτοιμη. 

Το κόλπο παλιό και χιλιοχρησιμοποιημένο, για να πιάνουν τους εργαζόμενους στον ύπνο, όπως ο κυνηγός το θήραμά του, για να καλλιεργούν αυταπάτες και να κάνουν τη δουλειά τους.

Όπως ακριβώς έκαναν με το «κοινωνικό μέρισμα”. Αφού πρώτα μάτωσαν τους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους, μετά πέταξαν ορισμένα ψίχουλα για κοροϊδία.

Η σειρά για αυτούς δεν έχει σημασία. Κόβουν πολλά, δίνουν ψίχουλα. Δίνουν ψίχουλα, παίρνουν πίσω περισσότερα.

Το ΠΑΜΕ με τα σωματεία του,  τους απαντάμε. Ως εδώ! Τις λύσεις που έχουμε ανάγκη θα τις κάνουμε πραγματικότητα με τον αγώνα μας. Γι’ αυτό είμαστε εδώ, γι΄ αυτό συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε!!!

 

Συνάδελφοι, συναδέλφισσες,

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ έχει μάθει γρήγορα όλα τα κόλπα για να σερβίρει τα ψέματά της. Έχει, βέβαια, μια παρακαταθήκη σ’ αυτά από τις προηγούμενες κυβερνήσεις, που την αξιοποιεί τόσο που αποδεικνύεται το καλύτερο εργαλείο για το κεφάλαιο και τα συμφέροντά του.

Πρώτα, μας είπε, για να πάρει το τιμόνι της κυβερνητικής εξουσίας, ότι «θα σκίσει τα μνημόνια”, ότι θα καταργήσει τους αντεργατικούς νόμους.

Από την πρώτη μέρα αυτή η υπόσχεση πήγε περίπατο. Μετατράπηκε σε υπόσχεση για σταδιακή κατάργηση των μνημονίων και των αντεργατικών νόμων, όταν, όπως έλεγαν, αποκαθιστούσαν το χάος που παρέλαβαν από τους προηγούμενους.

Η ρητορική της σταδιακής κατάργησης δεν εμπόδισε την κυβέρνηση να προσθέσει πάνω στους εκατοντάδες αντεργατικούς νόμους και νέους ακόμη πιο σκληρούς.

 

 

 

Χαρακτηριστικότερος ο νόμος-λαιμητόμος του Κατρούγκαλου, που έκοψε συντάξεις, τις μετέτρεψε σε φιλοδωρήματα και το σφαγείο της πλήρους εφαρμογής του είναι μπροστά. Από 1η Γενάρη του ’19 θα πέσει μεγάλο τσεκούρι στις συντάξεις με την κατάργηση της προσωπικής διαφοράς.

Δεν την εμπόδισε να ψηφίσει και νέο μνημόνιο. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ προωθεί μια επικίνδυνη γραμμή διαλυτήριο για τους εργαζόμενους ότι δήθεν ήρθε το τέλος των μνημονίων, έρχεται η «δίκαιη ανάπτυξη». Καλλιεργεί ψεύτικες ελπίδες, υποσχέσεις. Δίνει άλλη διάσταση στα παραμύθια και τα ψέματα.

Έτσι δουλεύουν οι αυταπάτες. Μια ψευδαίσθηση, ένα απροκάλυπτο ψέμα που παραμερίζει τις λαϊκές ανάγκες. Και εδώ ούτε καν σταδιακή κατάργηση δεν έχουμε, αλλά «φουλ” μονιμότητα των μέτρων.

 

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,

Το αφήγημα  της κυβέρνησης , αφού τελειώσουν οι διακοπές του καλοκαιριού θα τελειώσουν και τα μνημόνια και η κυβέρνηση, απαλλαγμένη από αυτά, θα βάλει μπροστά το δικό της «αναπτυξιακό σχέδιο”.

Για τα αφεντικά είναι έτοιμο το πακέτο από την αφαίμαξη του λαϊκού εισοδήματος. Εκεί, δεν υπάρχει κόφτης. Εκεί, ισχύει το «ΔΩΣΤΑ  ΟΛΑ!!!”.  Για τα αφεντικά δουλεύουν.

Όπως και για τα αφεντικά προβάλλουν το στόχο της «γεωστρατηγικής αναβάθμισης” της χώρας, διευκολύνοντας με κάθε τρόπο το ΝΑΤΟ και τους άλλους ιμπεριαλιστές να υλοποιούν τα πολεμικά τους σχέδια απέναντι σε λαούς.

Εμπλέκουν το λαό μας σε μεγάλους κινδύνους κι όλο αυτό το πακέτο προσπαθούν να μας το παρουσιάσουν ως μία σταθερότητα, που διασφαλίζει το παρόν και το μέλλον του τόπου, που θα ωφελήσει τα συμφέροντα των εργαζομένων.

Τα συμφέροντα των αφεντικών ωφελούνται, γι΄ αυτά τα συμφέροντα γίνονται οι αντιπαραθέσεις, οι ανταγωνισμοί και οι συγκρούσεις.

Η κυβέρνηση έχει αποκτήσει το ταλέντο να κάνει το μαύρο – άσπρο για λογαριασμό του κεφαλαίου. Κεφάλαιο, κυβέρνηση, αστικά κόμματα και οι δυνάμεις τους μέσα στο εργατικό κίνημα, θα μας βρουν απέναντί τους σε όλα.

Το κυβερνητικό παραμύθι για «δίκαιη” ανάπτυξη, για «τέλος των μνημονίων”, για «επιστροφή στην κανονικότητα” δεν μπορεί να κοροϊδέψει ούτε μικρό παιδί.

Τι σόι «δίκαιη” ανάπτυξη είναι αυτή, με εκατοντάδες αντεργατικούς νόμους σε πλήρη ισχύ και μόνιμους για πολλές επόμενες δεκαετίες;

Τι σόι «δίκαιη” ανάπτυξη είναι αυτή, που συνοδεύεται με ιδιωτικοποιήσεις λιμανιών, αεροδρομίων, λιγνιτικών μονάδων;

Οι εργαζόμενοι με τις ιδιωτικοποιήσεις θα έχουν καλύτερους μισθούς, καλύτερες εργασιακές σχέσεις;

 

 

Οι εργατικές – λαϊκές οικογένειες θα πληρώνουν φθηνότερα εισιτήρια για τα μέσα μεταφοράς; Για φάρμακα-Ιατρική βοήθεια;

 

Επειδή, η κυβέρνηση «βαφτίζει το ψάρι κρέας” και την ιδιωτικοποίηση «αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας”, δεν σημαίνει ότι θα ωφεληθούν οι εργαζόμενοι, ο φτωχός λαός. Εμείς θα πληρώνουμε ακριβότερα, θα δουλεύουμε πιο φθηνά, για να γεμίζουν τα θησαυροφυλάκιά τους οι μεγαλοεπιχειρηματίες και οι ονομαζόμενοι μεγαλεπενδυτές.

Ποια «κανονικότητα” και ποια «επιστροφή” μας λένε;

Θα αναπληρωθούν οι απώλειες που είχαμε;  Θα επανέλθουν οι συντάξεις, τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης;  Θα απαλλαγούμε από τον ΕΝΦΙΑ και τη φοροληστεία;  Θα αυξηθεί το αφορολόγητο το δικό μας ή μήπως θα πολλαπλασιαστούν τα προνόμια και οι ελαφρύνσεις στο κεφάλαιο;

Μήπως τα πρωτογενή πλεονάσματα, που βάζει στόχο η κυβέρνηση, θα προκύψουν από τη φορολογία στους βιομήχανους και στις μεγάλες επιχειρήσεις;

Όχι βέβαια! Από το λαό θα τα ξαναρπάξουν για να χρηματοδοτήσουν την ανάπτυξή τους.

Μήπως θα γλιτώσει, με την «κανονικότητα” που υπόσχονται, κανένα σπίτι εργαζόμενου από τα νύχια των τραπεζών; Μα αφού απελευθερώθηκαν οι πλειστηριασμοί τώρα το Μάη.

Στο όνομα της αντιμετώπισης της ανεργίας, θεσπίζονται νέες φοροαπαλλαγές για το κεφάλαιο.

Μήπως ετοιμάζονται από την κυβέρνηση να συζητήσουν στη Βουλή το σχέδιο νόμου για τις συλλογικές συμβάσεις, που έχουν καταθέσει εδώ και ενάμιση χρόνο 530 συνδικάτα;

Άλλα κουβεντιάζουν, άλλα ετοιμάζουν, για να συνεχίσουν την επίθεση.

Η ‘δίκαια ανάπτυξη» έχει περιορισμό του δικαιώματος στην απεργία και τη συνδικαλιστική δράση στους χώρους δουλειάς.

Τόσο «δίκαιη” η ανάπτυξη, που χρειάζεται δίπλα της νόμο για να διώκονται με συνοπτικές διαδικασίες όσοι αγωνίζονται ενάντια στους πλειστηριασμούς, για να μην πέσει το σπίτι τους στα χέρια των τραπεζών.

Αυτή η ανάπτυξη είναι δίκαιη μόνο για τα αφεντικά. Γι’ αυτό την χειροκροτούν, τη διεκδικούν και την απαιτούν, εδώ και τώρα!

Εμείς οι εργάτες, τα λαϊκά στρώματα, έχουμε ανάγκη από την ανάπτυξη που θα βάλει στο επίκεντρο τις δικές μας ανάγκες.

Υπάρχουν οι δυνατότητες οι οικογένειες μας να μπορούν να ζήσουν καλύτερα, να καλύπτουν τις ανάγκες τους, να περάσει η ζωή μας σε πραγματικό ανώτερο επίπεδο.

Από τα χέρια μας περνάει όλος ο πλούτος, με τη δουλειά μας χτίζουμε μεγαθήρια, γέφυρες, εργοστάσια, παράγουμε ό,τι βλέπει το μάτι του ανθρώπου και είμαστε καταδικασμένοι να ζούμε στη φτώχεια και την ανέχεια.

 

 

Δεν συμβιβαζόμαστε με το παρόν και το μέλλον που μας σχεδιάζουν κυβερνήσεις, κόμματα και δυνάμεις του κεφαλαίου. Θα παλέψουμε μέχρι τέλος. Αυτό είναι το σίγουρο. Αυτό είναι το ελπιδοφόρο.

 

Συνάδελφοι, συναδέλφισσες,

Το κεφάλαιο έχει τις κυβερνήσεις του, τα κόμματά του, έχει τις εφημερίδες του και τα κανάλια του, για να προωθεί τα επιχειρήματά του, για να στηρίζει τα συμφέροντά του, για να εγκλωβίζει εργαζόμενους σε αυταπάτες.

Έχει τους ανθρώπους του μέσα στο συνδικαλιστικό κίνημα για να κάνει τη δουλειά του.

Δεν είναι πρώτη φορά. Η σχέση αυτή κρατάει δεκαετίες.

Δεν κλονίζεται ούτε στην ανάπτυξη ούτε στην κρίση.

Προσαρμόζεται μόνο η τακτική για τον εγκλωβισμό της εργατικής τάξης.

Η πλειοψηφία των ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ έχει «κολλημένα πολλά ένσημα” σε αυτόν το ρόλο που έχει αναλάβει.

Την περίοδο της μεγάλης ανάπτυξης, τη δεκαετία του ΄90 και στις αρχές του 2000,  καλλιέργησαν  αυταπάτες με  τον «κοινωνικό  εταιρισμό, στέλνοντας  τους εργάτες στην αγκαλιά του κεφαλαίου.

Αυτοί είναι που υπέγραψαν τότε, το 1997, το «Σύμφωνο Εμπιστοσύνης προς το 2000”, που έβαζε το πλαίσιο των αντεργατικών μέτρων που έρχονταν.

Η κυβέρνηση του Σημίτη αξιοποίησε αυτό το σύμφωνο για να προχωρήσει στις αντεργατικές αλλαγές. Χαρακτηριστικά, από τις πρώτες αλλαγές ήταν ο νόμος για την εκ περιτροπής εργασία και τα περίφημα STAGE, δηλαδή την ανασφάλιστη δουλειά. Πώς δικαιολογούνταν στο νομοσχέδιο; Ως «προϊόν του κοινωνικού διαλόγου”.

Ας μην κάνει τώρα ο κυβερνητικός – εργοδοτικός συνδικαλισμός ότι δεν ξέρει τίποτα για το έγκλημα.

Από τους ίδιους, μαζί με τον ΣΕΒ, ακούσαμε αργότερα την ανάγκη να μειωθεί το «μη μισθολογικό κόστος” ως ισοδύναμο απέναντι σε άλλα αντεργατικά μέτρα, ότι πρέπει να μελετηθεί και να αξιοποιηθεί η ευρωπαϊκή πείρα στα Εργασιακά και το Ασφαλιστικό.

Από αυτούς δέχτηκαν πολεμική οι αγώνες και τα αιτήματα των εργαζομένων.

Στην ανάπτυξη, μας λέγανε, ότι ζητάμε υψηλούς μισθούς, στην κρίση ότι οι αγώνες είναι τρέλα, μετά ότι οι απεργίες δεν αποδίδουν και πρέπει να βγάλουμε πείρα από το παράδειγμα της Πορτογαλίας, που προβάλλει και η κυβέρνηση.

Τελικά πάντα απέναντι στους εργάτες.

Το ίδιο προσπαθούν να κάνουν και σήμερα. Μπορεί να είναι απαξιωμένοι, αλλά δεν πρέπει να υποτιμηθούν. Είναι επικίνδυνοι. Βγάζουν μπροστά όλα τα κόλπα ενσωμάτωσης. Λένε, τώρα, κάτι για μια «συμμαχία”. Απέναντι σε ποιον; Που θα κάνει τι;

 

 

 

Μια συμμαχία που χωράει μέσα και τα αφεντικά. Έτσι και αλλιώς μαζί τα βρίσκουν. Τα ίδια λένε. Τις ίδιες αγωνίες έχουν.

Απέναντι σε ποιον παλεύουν; Απέναντι στον ΣΕΒ αποκλείεται.

Μαζί του υπογράφουν συμβάσεις 586 ευρώ και μνημόνια συνεργασίας, έρευνας, για το Ασφαλιστικό, τη φορολογία κ.ά.

Την ώρα που οι δυνάμεις των ταξικών Ομοσπονδιών βρίσκονταν σε μάχη στους χώρους δουλειάς, για αύξηση στα μεροκάματα και για βελτίωση των όρων δουλειάς ΚΑΙ στην απεργία 30 Μάη και τώρα ενάντια στην ψήφιση του πολυνομοσχεδίου, αρνήθηκαν να πάρουν αποφάσεις  για απεργία.

 

Ποιον βοηθάει αυτή η στάση τους; Ποιον βοηθάει η γραμμή πάλης που προωθούν μέσα στο εργατικό κίνημα; Το κεφάλαιο βοηθάνε. Την υλοποίηση της αντιλαϊκής πολιτικής διευκολύνουν.

Μόνη έγνοια τους η αναστήλωση του εργατοπατερισμού, και να  δημιουργούν εμπόδια  στην ταξική ανασυγκρότηση του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος.

Θέλουν το εργατικό-λαϊκό κίνημα άσφαιρο αλλά και ενσωματωμένο στην πολιτική του μεγάλου κεφαλαίου.

Κατ’ επανάληψη (ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ-ΜΕΤΑ/ΣΥΡΙΖΑ) αξιοποιούν το επιχείρημα περί «πολιτική λύσης στα αδιέξοδα των εργαζομένων». Και βέβαια πολιτική λύση γι΄αυτούς  είναι η κυβερνητική εναλλαγή, αλλαγή στον κυβερνητικό θώκο. Αυτό εννοείται δηλαδή, αλλαγή του κοινοβουλευτικού συσχετισμού.

Πολιτική λύση δεν είναι αυτό που έτσι και αλλιώς το έχει ζήσει η εργατική τάξη και γνωρίζει τα αποτελέσματα της. Για μας, το ΠΑΜΕ το ταξικό κίνημα, τέτοια λύση είναι η ανατροπή της εξουσίας του κεφαλαίου και αυτό χωρίς οργάνωση, χωρίς κίνημα χειραφετημένο που να τα βάζει με το κεφάλαιο, δε γίνεται.

Συνάδελφοι, συναδέλφοισες,

Θέλουμε να σταθούμε όμως λίγο ακόμη στη γύμνια που παρουσίασαν οι συνδικαλιστικές  παρατάξεις  της ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ-Α.Παρέμβαση – ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ στο Ε.Κ.ΤΡ. και σε  κλάδους και εργασιακούς χώρους στο Νομό μας , που ελέγχουν, μπροστά σε  απεργιακές κινητοποιήσεις  που  δήθεν οργανώνανε και καλούσαν στο Ε.Κ.ΤΡ..

Οι ηγεσίες αυτών των παρατάξεων  είναι αποκλειστικά  υπεύθυνοι -με τη διαχρονική στάση τους- για τη συκοφάντηση και τον εκφυλισμό του συνδικαλιστικού κινήματος, για την απομάκρυνση των εργαζομένων από τα σωματεία τους.

Η εικόνα των μετρημένων στα δάχτυλα του ενός χεριού ακροατών στην απεργιακή συγκέντρωση του ΕΚΝΤ στις 30 Μάη είναι περισσότερο από αποκαλυπτική για τα παραπάνω.

Γι’ αυτόν το λόγο δεν βρέθηκαν σε κανέναν αγώνα, δεν οργάνωσαν κανέναν αγώνα, δεν μπορούν να εκφράσουν τις ανάγκες των εργαζομένων. Έχουν, εδώ και δεκαετίες, πάρει διαζύγιο με την εργατική τάξη.

 

 

Οι εξελίξεις στο Εργατικό Κέντρο Νομού Τρικάλων αλλά και σε άλλα Ε.Κ. όπου έχει την πλειοψηφία ο εργατοπατερισμός, αποδεικνύουν περίτρανα τη «σαπίλα» του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού.  Τα γεγονότα αποδεικνύουν με αποκαλυπτικό τρόπο το «ποιόν» των εκπροσώπων του  εργοδοτικού-κυβερνητικού  συνδικαλισμού που για χρόνια κάθονται στον σβέρκο των εργαζομένων,  καταφεύγοντας ακόμα και σε προκλητικά νόθες διαδικασίες. Αναδείχθηκαν και στα μάτια των πιο δύσπιστων εργαζόμενων τα έργα και οι μαύρες μέρες των εργατοπατέρων.

Οι εξελίξεις απέδειξαν για ακόμη μια φορά  ότι μόνο η ενίσχυση των δυνάμεων που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ μπορούν να βάζουν φρένο σ’ αυτή την κατάσταση, να αλλάξουν τα πράγματα, να βγάλουμε το κίνημά μας από το τέλμα και την αναξιοπιστία που οδηγεί σε απομάκρυνση των εργαζομένων, των νέων εργαζομένων από τα σωματεία.

Και από αυτό το Συλλαλητήριο, τα εργατικά σωματεία, δυνάμεις μας σε κλάδους και χώρους δουλειάς, που συσπειρώνετε στο ΠΑΜΕ,  καταγγέλλουμε για μια ακόμη φορά τους συνδικαλιστές της  ΠΑΣΚΕ που διατέλεσαν πρόσφατα  την Διορισμένη Διοίκηση του Ε.Κ.Τρ. ως  τις 8/6 και τους εκλεγμένους της ΔΑΚΕ, τους πρωτεργάτες της νοθείας και της απάτης στο Εργατικό Κέντρο Τρικάλων, που ακόμα και τώρα που ξεσκεπάστηκαν στα μάτια των εργαζομένων αλλά και του λαού του Νομού Τρικάλων, προσπαθούν με ασφαλιστικά μέτρα να βάλουν από την πίσω πόρτα τους νόθους και ψεύτικους αντιπροσώπους, βάζοντας εμπόδια στον διορισμό προσωρινής νέας Διοίκησης στο Ε.Κ.ΤΡ.

Γιατί ο λαός μας λέει: «παλιά δουλειά μου κόσκινο».

Έτσι έλεγχαν τόσα χρόνια το ΕΚΤΡ, έτσι καθόριζαν το συσχετισμό για λογαριασμό των εργοδοτών της περιοχή μας.

Απευθύνουμε κάλεσμα αγώνα και μάχης για ένα Εργατικό Κέντρο στο πλευρό των εργατών και όχι μηχανισμό της εργοδοσίας και των ανθρώπων της.

Ένα Εργατικό Κέντρο που θα είναι στήριγμα όλων των εργαζομένων, το αποκούμπι τους, ο συνάδελφός τους σε κάθε στιγμή στο χώρο δουλειάς, στη γειτονιά.

Αλλά ας βγάλουν συμπεράσματα και όσοι ακολουθούσαν δυνάμεις μέσα στο συνδικαλιστικό κίνημα, που εξωράιζαν το ρόλο της πλειοψηφίας των ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ, σε σωματεία και Συλλόγους στο Νομό μας, στην ΕΛΜΕ-το Σύλλογο Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Δασκάλων- του Νοσοκομείου– σε Συλλόγους του Ευρύτερου Δημόσιου Τομέα όπως ΔΕΗ-ΟΤΑ-ΔΕΥΑΤ–ΤΡΑΠΕΖΏΝ κ.άλ. καλλιεργώντας την αυταπάτη ότι μπορεί να αλλάξουν και να ηγηθούν του αγώνα των εργαζομένων.

Δυνάμεις, που κατηγορούσαν το ΠΑΜΕ για διάσπαση του εργατικού κινήματος, που έδιναν άλλοθι και έκαναν τους κλακαδόρους στις απεργιακές συγκεντρώσεις του κυβερνητικού – εργοδοτικού συνδικαλισμού.

 

 

Η πραγματικότητα της στάσης αυτών των δυνάμεων και στο νομό μας που όλο το χρονικό διάστημα, άφαντοι από την οργάνωση του αγώνα και των διεκδικήσεων των εργαζομένων μέσα στους χώρους δουλειάς,  αλλά στα καλέσματα των εργατοπατέρων του Ε.Κ. ήταν οι χειροκροτητές  των εκλογομαγείρων των νόθων αντιπροσώπων και νόθων  Συνεδρίων.

Είναι οι ίδιες δυνάμεις  που έτρεξαν πρώτοι στα καλέσματα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και καλλιέργησαν αυταπάτες μέσα στο κίνημα ότι είναι ρεαλιστική μια φιλολαϊκή πολιτική, χωρίς σύγκρουση με το κεφάλαιο, την ΕΕ και τις δυνάμεις που το στηρίζουν.

Που συνεχώς προσαρμόζουν τις θέσεις τους έτσι που να τους βολεύει, ώστε και οι παλιές τους αμαρτίες να ξεχνιούνται και να μπορούν να λένε τα ίδια παραμύθια που υποστήριζαν και παλιότερα, τότε που ήταν μαζί, χέρι – χέρι με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ.

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Απέναντι στο «καρότο και το μαστίγιο» που χρησιμοποιούν κυβέρνηση και εργοδοσία για τη «μεταμνημονιακή εποχή», χρειάζεται το επόμενο διάστημα να πληθύνουν οι εστίες αντίστασης και διεκδίκησης, να ενταθεί η προσπάθεια για ανασύνταξη του εργατικού κινήματος και συγκρότηση της Κοινωνικής Συμμαχίας, να ενταχθούν νέες δυνάμεις στη

μάχη για αυξήσεις στους μισθούς, καλύτερες συνθήκες δουλειάς και ανάκτηση των απωλειών μας και όχι τα κέρδη και ο σχεδιασμός του κεφαλαίου.

Μπροστά στις εξελίξεις του επόμενου διαστήματος, οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ βάζουν ήδη μπροστά  αγωνιστικό πρόγραμμα δράσης για τη συνέχεια, καλώντας να δυναμώσει η εργατική – λαϊκή πάλη, απέναντι σε εργοδοσία – κυβέρνηση – ΕΕ.

  • Συνεχίζουμε τις κινητοποιήσεις για την υπογραφή και την εφαρμογή Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, με δικαιώματα και αυξήσεις στους μισθούς, σε μια σειρά κλάδους, στους Οικοδόμους, στα Τρόφιμα – Ποτά, στο Μέταλλο αλλά και σε χώρους δουλειάς όπως η «Cosco», όπου οι εργαζόμενοι μετρούν ήδη τα πρώτα αποτελέσματα της πολυήμερης απεργίας τους.
  • Στηρίζουμε, ενισχύουμε τις κινητοποιήσεις που οργανώνονται από σωματεία και εργαζόμενους στο Εμπόρια για την υπεράσπιση της Κυριακάτικης  Αργίας, στην Υγεία,  όπως και τις αγωνιστικές πρωτοβουλίες των συνταξιούχων, που προχωρούν σε νέες συγκεντρώσεις, στις 19 Ιούνη. Για την περιοχή Θεσσαλίας η συγκέντρωση των Συνταξιουχικών Οργανώσεων από τους νομούς της Θεσσαλίας θα γίνει στην Λάρισα 19 Ιούνη και ώρα…………….
  • Σήμερα οι εργαζόμενοι έχουν πείρα.
  • Μπορούν να κρίνουν και είναι αναγκαίο να αποφασίσουν.
  • Να μη μείνουν μόνο στη σωστή διαπίστωση, στη σωστή εκτίμηση για το τι φταίει.
  • Να αποφασίσουν να αγωνιστούν δίπλα στο ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα, δίπλα στο ΠΑΜΕ, κάτω από τα δικά μας αιτήματα, τις δικές μας σημαίες.