Δραστηριότητα Βουλευτών, πολιτευτών, υποψηφίων, κομματικών φορέων, σωματείων Τρικάλων

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καταγγέλλει την άγρια καταστολή της διαδήλωσης των απεργών εκπαιδευτικών στην Αθήνα

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ χαιρετίζει τους χιλιάδες απεργούς εκπαιδευτικούς που διαδήλωσαν μαχητικά την Παρασκευή 11/1, δεν έσπασαν από την τρομοκρατία των ΜΑΤ και επέβαλαν κλιμάκωση της κινητοποίησης και νέα απεργία για τη Δευτέρα 14/1. Καταγγέλλει την άγρια καταστολή στην Αθήνα και τους σοβαρούς τραυματισμούς διαδηλωτών εκπαιδευτικών.

Σε συνέχεια των αυταρχικών μέτρων της απαγόρευσης των κινητοποιήσεων λόγω της επίσκεψης Μέρκελ και της επίθεσης της αστυνομίας στη διαδήλωση, στήθηκε μια νέα επιχείρηση τρομοκράτησης του αγωνιζόμενου λαού. Η κυβέρνηση πιστή στο μήνυμα της συνάντησης Μέρκελ-Τσίπρα για συνέχιση της σκληρής αντιλαϊκής πολιτικής των μνημονίων, επιδεικνύει γραμμή ωμής καταστολής απέναντι στον αγωνιζόμενο λαό. Η προσχηματική ΕΔΕ που ξεκίνησε η κυβέρνηση για τα μάτια του κόσμου δεν αλλάζει τίποτα και ως συνήθως θα βγάλει λάδι τα ΜΑΤ.

Με σιδερόφρακτα τείχη από τα ΜΑΤ, μπροστά στη βουλή και στο Μέγαρο Μαξίμου, με κλομπ, χημικά, βομβίδες κρότου-λάμψης, τραυματισμούς εκπαιδευτικών απάντησε στον δίκαιο αγώνα τους ενάντια στο κυβερνητικό νομοσχέδιο για το προσοντολόγιο, υπέρ του δημόσιου σχολείου, του δικαιώματος των αναπληρωτών στη σταθερή και μόνιμη εργασία. Παράλληλα υπερασπίζονται την αξία του πτυχίου και τα εργασιακά δικαιώματα που προκύπτουν από την προϋπηρεσία τους στη δημόσια εκπαίδευση.

Αυτούς δε θέλησε να συναντήσει ο πρωθυπουργός Α. Τσίπρας που μόλις χτες υποδέχτηκε με τεμενάδες στο Μαξίμου την καγκελάριο της Γερμανίας Μέρκελ, που πρωταγωνιστεί στην επιβολή της αντιλαϊκής πολιτικής τύπου μνημονίων σε όλη την ΕΕ. Υποδέχεται ο Α. Τσίπρας τους εκπροσώπους της ΕΕ, του ΝΑΤΟ και των ιμπεριαλιστών, των βιομηχάνων και των τραπεζών, ενώ στους εργαζόμενους, τους συνταξιούχους, τη νεολαία που αγωνίζεται απαντάει με ωμή αστυνομική βία και καταστολή.

Δε θα περάσει ο αυταρχισμός! Είναι ώρα να κλιμακωθεί ο αγώνας. Για να δουλέψουν όλοι οι αναπληρωτές και να καλυφτούν όλα τα κενά εκπαιδευτικών. Με νέο απεργιακό βήμα και αποφασιστικότητα μέχρι η κυβέρνηση να αποσύρει το νομοσχέδιο.

Είναι ώρα το εργατικό-λαϊκό κίνημα να σταθεί δίπλα στους εκπαιδευτικούς και τα σωματεία τους και με τη δύναμη της αλληλεγγύης να δώσει ώθηση στον αγώνα. Η διεκδίκηση της δημόσιας δωρεάν παιδείας για όλα τα παιδιά και η υπεράσπιση των εργασιακών δικαιωμάτων είναι υπόθεση όλης της κοινωνίας. Και η νίκη των εκπαιδευτικών θα είναι μια σημαντική ρωγμή στην αντιλαϊκή πολιτική που ανοίγει δρόμο στις δίκαιες λαϊκές και εργατικές διεκδικήσεις.

…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….

Η ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝκαταδικάζει την άγρια καταστολή , τη βροχή χημικών και κροτίδων από τα ΜΑΤ στη μαζική συγκέντρωση των εκπαιδευτικών ,την Παρασκευή ,έξω από το Μέγαρο Μαξίμου που είχε ως αποτέλεσμα τον τραυματισμόστο κεφάλι της εκπαιδευτικού και μέλους του ΔΣ της ΔΟΕ και στελέχους του ΠΑΜΕ Θεοδώρας Δριμάλα, του εκπαιδευτικού ,του βουλευτή του ΚΚΕ Γιάννη Δελή και ενός φοιτητή από τη Φιλοσοφική σχολή.

Καλεί σε οργάνωση της πάλης και για την επιτυχία της 24ωρης απεργίας τη Δευτέρα 14 Γενάρη. Καλεί σε μαζική συμμετοχή όλων των συναδέλφων μελών της ΕΛΜΕΤ  και του ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΔΑΣΚΑΛΩΝ ΚΑΙ ΝΗΠΙΑΓΩΓΩΝ ΤΡΙΚΑΛΩΝ μαζί με όλους τους εκπαιδευτικούς όλης της Ελλάδας ,στην πλατεία Συντάγματος στις 15.00.

«Αυτή η ενέργεια καταγράφεται ως μια ακόμα πράξη αυταρχισμού και βαρβαρότητας από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ για να περάσει την αντιλαϊκή της πολιτική.Χαιρετίζουμε τη μαζική και δυναμική συγκέντρωση εκπαιδευτικών και φοιτητών ενάντια στο νομοσχέδιο για τους διορισμούς της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ που επιδιώκει να στείλει χιλιάδες εκπαιδευτικούς στην ανεργία, να τσακίσει το δικαίωμα τους στη μόνιμη και σταθερή εργασία. Οι αγωνιστές εκπαιδευτικοί με τη κινητοποίηση της Παρασκευής  έδωσαν την καλύτερη απάντηση στις προκλητικές διακηρύξεις του Γαβρόγλου ότι όλοι οι εκπαιδευτικοί μπορούν να δουν τον εαυτό τους στην προκήρυξη που σχεδιάζει η κυβέρνηση, δηλαδή να δουν τον εαυτό τους αδιόριστο, απολυμένο, ταπεινωμένο και χωρίς δικαιώματα. Και ήταν η καλύτερη απάντηση σε μια ανάλγητη κυβερνητική πολιτική που θέλει να ρίξει τις ζωές χιλιάδων συναδέλφων στον Καιάδα, να τους βάλει στην αρένα του αλληλοφαγωμού αντί να υλοποιήσει το αίτημα για τη μονιμοποίηση 30.000 συναδέλφων για την ικανοποίηση όλων των αναγκών της εκπαίδευσης.Παρά τη βαρβαρότητα της κυβερνητικής καταστολής οι συγκεντρωμένοι έδωσαν αποφασιστικό παρόν και παρέμειναν στο χώρο της συγκέντρωσης φωνάζοντας συνθήματα.

Αν νομίζει αυτή η κυβέρνηση ότι θα ξεμπερδέψει με την τρομοκρατία, τον εμπαιγμό και την εκλογική εξαπάτηση από τη μάχη αυτή χιλιάδων συναδέλφων για το δικαίωμα στη ζωή και στην αξιοπρεπή εργασία είναι βαθιά γελασμένη.Καλούμε τα σωματεία εκπαιδευτικών να καταγγείλουν και να καταδικάσουν τη βάρβαρη αυτή επίθεση!

Οι απολύσεις δεν θα περάσουν! Μονιμοποίηση όλων των αναπληρωτών που εργάζονται τα τελευταία χρόνια στα σχολεία! Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους!Συνεχίζουμε τον αγώνα, για την απόσυρση του Νομοσχεδίου! Οργανώνουμε την πάλη, δίνουμε τη μάχη για την επιτυχία της 24ωρης Απεργίας τη Δευτέρα 14 Γενάρη και τη διαδήλωση στο Σύνταγμα στις 15.00».

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….

Ψήφισμα

ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ  ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΜΟΥΖΑΚΙΟΥ
της 12ης ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ   2019

στη μνήμη του Πρώην Υπουργού και Πρώην Προέδρου της Ελληνικής Βουλής ΔΗΜΗΤΡΗ ΣΙΟΥΦΑ

 

Δημότη του Δήμου Μουζακίου

Καταγόμενου από τον  Ελληνόπυργο Καρδίτσας της Δημοτικής Ενότητας Ιθώμης

Το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Μουζακίου στο θλιβερό άγγελμα του   θανάτου του πρώην Υπουργού και πρώην Προέδρου της Ελληνικής Βουλής ΔΗΜΗΤΡΗ ΣΙΟΥΦΑ,συνήλθε έκτακτα σήμεραΣάββατο  12 Ιανουαρίου   2019 και ώρα 12.00 σε συνεδρίαση,  παρόντος και του Δημάρχου Μουζακίου κ. Κωτσού Γεωργίου .

Αφού άκουσε τον  Δήμαρχο, τον Πρόεδρο  και τα Μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου που τιμητικά μίλησαν για την πολύπλευρη δραστηριότητα και την πλούσια προσφορά του , τόνισαν επί πλέον ότι υπηρέτησε  με συνέπεια και ανιδιοτέλεια τόσο τη Δημοκρατίαόσο   και το δημόσιο συμφέρον   με το πολιτικό του ήθος  , κερδίζοντας το σεβασμό όλων.

Η Καρδίτσα και ειδικά ο Δήμος Μουζακίουαποχαιρετά έναν ευπατρίδη της πολιτικής,αφήνοντας σε όλους μας σαν παρακαταθήκη το πλούσιοέργο του.

Εκφράζει την θλίψη του για τον θάνατο του , συμμετέχοντας στο  βαρύτατο πένθος του Δήμου μας .

Και αφού τήρησε ενός λεπτού σιγή,

ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ ΟΜΟΦΩΝΑ

1.-Εκφράζει τη μεγάλη συγκίνησή του και διερμηνεύει τη συγκίνηση όλων των δημοτών του Δήμου Μουζακίου και ιδιαίτερα  του τόπου καταγωγής του,  τον Ελληνόπυργο Καρδίτσας  της Δημοτικής Ενότητας Ιθώμης,   για τον αδόκητο θάνατο του συνδημότη μας Δημήτρη Σιούφα.

2.-Να παραμείνουν κλειστές οι υπηρεσίες του Δήμου Μουζακίου στο ΦΑΝΑΡΙ,  έδρα της Δημοτικής Ενότητας Ιθώμης καταγωγής του εκλιπόντος    , την Δευτέρα 14ηΙανουαρίου  2019 ημέρα της εξοδίου ακολουθίας από 13.00 μέχρι της λήξη του ωραρίου. Οι δημοτικές υπηρεσίες θα λειτουργήσουν μόνο με προσωπικό ασφαλείας.
3.-Να αναρτηθούν , κατά το ίδιο χρονικό διάστημα,  μεσίστιες  οι Σημαίες  στο Δημαρχιακό Μέγαρο Μουζακίου  και στα  Καταστήματα των Δημοτικών Ενοτήτων Ιθώμης και Παμίσου .

4.-Να παρακολουθήσει  την εξόδιο ακολουθία, Τιμητική                Αντιπροσωπεία  από  μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου.
5. Να διατυπώσει τα ειλικρινή και θερμά συλλυπητήρια  του Δημοτικού Συμβουλίου στην οικογένειά του και να επιδώσει το παρόνψήφισμα.
6. Να τηρηθεί ενός λεπτού σιγή στην παρούσα συνεδρίαση του Δ.Σ
7. Να αναρτηθεί το παρόν ψήφισμα στην ιστοσελίδα του Δήμου και να δημοσιευθεί στον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο .

  Ο Δήμαρχος  τα Μέλη του Δ.Σ  Ο Προέδρος του Δ.Σ
Κωτσός Γεώργιος                               Δημήτριος Τσιούμας

…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………

Η 10η Ιανουαρίου και οι σοφιστικέ αιχμαλωσίες σε καιρό ειρήνης. (ή αλλιώς, δύο διαφορετικές ιστορίες για πιστόλια και ρολόγια Υπολοχαγών….) Ίσως να φταίει η 10η Ιανουαρίου, ημέρα κατά την οποία, το μακρινό 1941, ο προαχθείς επ´ ανδραγαθία ο παππούς μου, Ήρωας της Αλβανίας, Υπολοχαγός Δημήτριος Ζιώγας, έπεσε ηρωικώς μαχόμενος στα βουνά της Αλβανίας. Ίσως πάλι να μη χρειάζονται επετειακές αφορμές για να καταβροχθίσω οποιαδήποτε ιστορία βρω με πρωταγωνιστές Υπολοχαγούς του Β´ Παγκοσμίου Πολέμου, καθότι το στρατόπεδο της ιδιαιτέρας μου πατρίδας, στη γη των Μετεώρων, φέρει το όνομα του. Εγώ δεν φέρω το όνομά του, καθότι είναι ο εκ μητρός παππούς μου…. Την ιστορία τη διάβασα σε ένα lifestyle περιοδικό που κυκλοφόρησε μαζί με μια κυριακάτική εφημερίδα, το περασμένο φθινόπωρο, αφιερωμένο στην επιτήδευση (αγγλιστί sophistication)….την αξιοπρεπή επιτήδευση, εννοείται! Ο Τάκης Θεοδωρακόπουλος έγραψε πως είναι το πιο συναρπαστικό πράγμα που έχει ακούσει. Την ιστορία τού τη διηγήθηκε ο Gianni Agnelli, που ως νεαρός Υπολοχαγός του ιταλικού στρατού βρέθηκε σε ένα καμπαρέ της Τρίπολης, στη Λιβυή, αργά μια νύχτα, από τις πολλές, τα χρόνια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Έκεί ένας Ιταλός αξιωματικός πλησίασε μία γοητευτική «κυρία της νύχτας» (…προφανώς αυτός είναι ο sophisticated τρόπος του sir Taki Theodoracopulos για να αναφερθεί στις demi-mondaines κυρίες που εργάζονται σε νυκτερινά μαγαζιά…) η οποία συνομιλούσε με έναν Γερμανό, επίσης Υπολοχαγό, του Africa Korps. O Γερμανός αξιωματικός, μην μπορώντας να επιτρέψει το τόσο εύτολμο και απροσχημάτιστο φλερτ προς τη συνοδό του και την απροκάλυπτη, σχεδόν, αγνόηση της παρουσίας του από τον συνάδελφό του στις δυνάμεις του Άξονα, αλλά και χωρίς να θέλει να προσφέρει στους θαμώνες το θέαμα δύο αξιωματικών που διαφιλονικούν για τα μάτια (ή και για άλλα σημεία της θελγητρώδους ανατομίας που διακρίνει διαχρονικώς τις «femmes de plaisir”, ή αλλιώς τις “κυρίες της βαθυτάτης νυκτός» – και που, μάλιστα, όσο βαθυτέρα η νύκτα, τόσο θελγητρωδέστερος και η ανατομία τους…) κρατούσε με ψυχρή ευγένεια τα προσχήματα στην κουβεντα, τραβώντας -όμως- παράλληλα το πιστόλι του και πυροβολώντας, κάτω από το τραπέζι, στο πόδι, τον ιταλό ομόβαθμο «σύμμαχό» του. Λόγω του πολύβοου των συνθηκών που επικρατούσαν στο μπαρ, κανείς δεν άκουσε τον πυροβολισμό. Ο Ιταλός, αναγνωρίζοντας, προφανώς, τη διεκδικητική προπέτεια της προσεγγίσεώς του και μη θέλοντας και ο ίδιος να υποβιβάσει το αξιώμά του και αυτό του συναδέλφου του στο επίπεδο των νυκτόβιων αλληλοπυροβολούμενων τύπων των καμπαρέ, βρήκε μια τυπική δικαιολογία και με έναν χαιρετισμό (που είμαι σίγουρος πως θα πρέπει να ήταν ακόμη τυπικότερος) απομακρύνθηκε από το τραπέζι κουτσαίνοντας, αλλά χωρίς να καταλάβει κάτι κάποιος στο μπαρ, ούτε η εμπλεκόμενη «κυρία». Ο sir Takis δηλώνει αρκετά βέβαιος πως ο Ιταλός Υπολοχαγός ήταν ο ίδιος o Agnelli, που όμως δεν το παραδέχθηκε ποτέ, παρότι έφερε το σημάδι στο δεξί του πόδι. Θα ήταν, βέβαια , αρκετά διαφωτιστικό να ξέραμε, αν αυτός ο Υπολοχαγός του Μουσολίνι, αλλά σίγουρα Επιτελάρχης της «Αrt de Vivre”, όπως μαρτυρεί η στάση του στο επεισόδιο, φορούσε το ρολόι του πάνω από τη μανσέτα του υπουκαμίσου της κομψής-sophistique στολής του, μπαίνοντας στο καμπαρέ της Λιβικής Τριπόλεως, γιατί τότε θα μπορούσαμε να αποφανθούμε με βεβαιότητα πως πρόκειται για τον Agnielli. Εκτός εάν, αυτή την εκκεντρική-σοφιστικέ συνήθεια, ο Avvocato την απέκτησε μετά, ως Πρόεδρος της Fiat. Το σημάδι στο πόδι, από μόνο του, δεν φτάνει, ή ίσως και να φτάνει, καθώς όπως γράφει ο Michael Ondaatje στον «Άγγλο ασθενή», που η υπόθεσή του επίσης διαδραματίζεται στην έρημο της Βορείου Αφρικής και περιελίσσεται γύρω από τη διεκδίκηση της Κάθριν Κλίφτον, μιας παντρεμένης Αγγλίδας, λιγότερο νυκτόβιας, αλλά αναμφίβολα εξίσου θελγητρώδους, με την maîtresse intéressée-«κυρία» των Υπολοχαγών: «…θέλω όλα αυτά να καταγραφούν στο κορμί μου. Εμείς είμαστε οι αληθινές χώρες, όχι αυτές με τα σύνορα καταγεγραμμένα στους χάρτες από ισχυρούς άντρες». Αν αμφότεροι οι Υπολοχαγοί -και οι υπόλοιποι συνάδελφοί τους- είχαν επιδείξει και προς τους κατακτημένους, από τον Γερμανοϊταλικό Άξονα, λαούς, πάνω στο τραπέζι της Ιστορίας, το ήμισυ του παθητικοεπιθετικού ιπποτισμού που εκδήλωσαν αμοιβαίως, στο ως άνω επεισόδιο, κάτω από το τραπέζι του καμπαρέ, τότε σίγουρα το πρόσωπο του Άξονος θα ήταν λίγο λιγότερο απεχθές. Το μόνο που θα μπορούσε, ίσως, να δικαιολογήσει το επεισόδιο μεταξύ των δύο στρατιωτικών είναι αυτό που γράφει ο Ρόμπερτ Μουζίλ στο έξοχο διήγημά του «Τόνκα»: «Ήταν στα χρόνια του στρατιωτικού του. Δεν ήταν τυχαίο που συνέβη στη θητεία του, αφού δεν υπάρχει άλλη περίοδος στη ζωή ενός άνδρα που να είναι πιο αποκομμένος από τον εαυτό του και από τα έργα του…». Πόσο μάλλον όταν η στρατιωτική θητεία γίνεται σε καιρό πολέμου και μάλιστα στην έρημο. Όμως, παρότι οι «μονομαχίες» των αξιωματικών είναι λογοτεχνικά ρομαντικότερες όταν γίνονται με πιστόλια κάτω από τραπεζομάντιλα και με έπαθλο τη συντροφιά των consommatrices των μπαρ της Μέσης Ανατολής, θα ήθελα να εκτρέψω τον άξονα της δικής μου αφήγησης σε μια άλλη ιστορία, πάλι με πιστόλια, ρολόγια και Υπολοχαγούς του Β´ Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά σε διαφορετικό θέατρο επιχειρήσεων αυτού. Μια ιστορία που έλαβε χώρα πριν το παραπάνω επεισόδιο, μακριά από την έρημο της Βορείου Αφρικής. Μια ιστορία πολύ πιο κρύα, αλλά και πολύ πιο ηρωική, καθότι διαδραματίστηκε στα βουνά της Αλβανίας. Κι εκεί δυο αξιωματικοί «μονομάχησαν», αλλά με τα πιστόλια τους και οι δυο στο χέρι και οδηγώντας τους άνδρες τους στη μάχη. Τα πιστόλια δεν τραβήχτηκαν κάτω από λευκά τραπεζομάντιλα για κάποια “femme de compagnie”. Λευκό υπήρχε, από το στρωμένο -σαν κολλαριστό τραπεζομάντιλο σε τραπέζι νυκτερινού κέντρου- χιόνι στο ύψωμα «Σμαρδεύς», το οποίο κατέλαβε ο Υπολοχαγός Δημήτριος Ζιώγας, «Πρώτος αυτός μεταξύ των Αξιωματικών του Συντάγματος…φονεύσας, (μάλιστα) ιδιοχείρως τον επικεφαλής του Ιταλικού τμήματος Ιταλόν αξιωματικόν._» όπως αναφέρει η σχετική Ημερησία Διαταγή. Αυτή η αναμέτρηση των επικεφαλής αξιωματικών, άνδρα προς άνδρα, αξιωματικού προς αξιωματικό, στρατιώτη με στρατιώτη, δεν μπορεί παρά να κουβαλά μαζί της κάτι από τις μονομαχίες των Ομηρικών Ηρώων, του Διομήδη με τον Γλαύκο, του Αχιλλέα με τον Έκτορα, με τους γενναίους να βγαίνουν πρώτοι εμπρός, όχι μόνον για τα ιδανικά της φιλοπατρίας, αλλά και για το savoir-faire της μάχης. Πρόσφατα, με βρήκε ο γιος του Λοχία που υπηρετούσε στη διμοιρία του παππού μου. Μου είπε πως ο Υπολοχαγός Ζιώγας ήταν ηρωικός εντός κι εκτός του πεδίου της μάχης. Ήταν ευπατρίδης, ήταν -με τον τρόπο του- sophisticated, όπως θα έγραφε το ένθετο αυτής της φθινοπωρινής κυριακάτικης εφημερίδας. Γιατί, με την ίδια τόλμη που τραβούσε το πιστόλι του για έφοδο, δεν δίστασε να το τραβήξει, ιπποτικά, για να υπερασπιστεί, μια φορά, ορισμένους ιταλούς αιχμαλώτους που είχε συλλάβει και κάποιοι -προφανώς λιγότερο sophisticated (ή sophistiqués, αν προτιμούμε γαλλιστί), απείθαρχοι συμπολεμιστές- ήθελαν να πλιατσικολογήσουν τα ρολόγια και τα τιμαλφή τους. Σίγουρα, πάντως, ανάμεσα σε εκείνους τους αιχμαλώτους δεν θα υπήρχε κάποιος Υπολοχαγός με το ρολόι φορεμένο πάνω από τη μανσέτα του υποκαμίσου του, καθότι ο Agnelli, έδωσε τις πρώτες του μάχες, αργότερα, στο ψύχος του Ανατολικού μετώπου, πριν μεταφερθεί στις θερμότερες περιοχές και στις θερμότερες «κυρίες της νύχτας» του πολέμου στη Β. Αφρική, ενώ ο Υπολοχαγός Ζιώγας έπεσε ηρωικώς μαχόμενος, τον Ιανουάριο του 41. Άρα οι δυο τους δεν θα μπορούσε να είχανε συναντηθεί στο πεδίο της μάχης… Το πιστόλι του Υπολοχαγού το πήρε ο Λοχίας και όπως μου είπε ο γιος του, το χρησιμοποίησε αντάξια όχι μόνον στη μάχη, αλλά και σε ένα ανάλογο περιστατικό υπερασπίσεως των προσωπικών αντικειμένων, των ρολογιών και της αξιοπρέπειας μιας άλλης ομάδας Ιταλών αιχμαλώτων. Δεν ξέρω αν μπορεί να σταθεί ως όρος το “sophistication humanitaire”, αλλά σίγουρα θα μπορούσε να περιγράψει την ιστορία του Υπολοχαγού Ζιώγα, όπως μου την είπε ο γιος του Λοχία. Και σίγουρα, την ιστορία αυτού του πιστολιού, την ιστορία αυτών των αιχμαλωτισμένων ρολογιών των Ιταλών, εγώ τη βρίσκω πολύ πιο σοφιστικέ από την ιστορία του γερμανικού πιστολιού που άφησε το σημάδι του, για χάρη μιας διεκδικούμενης «κυρίας της νύχτας» στο πόδι ενός Ιταλού Υπολοχαγού που αργότερα, ως Avvocato, φορούσε το ρολόι του πάνω από τη μανσέτα, για λόγους είτε sophistication (ελληνιστί, εκκεντρικής επιτήδευσης), είτε κάποιας δερματικής αλλεργίας στον μπρασελέ, που του άφηνε σημάδια στον καρπό. Παραφράζοντας τον Ondaatje που, πάλι στον Άγγλο ασθενή, έγραψε πως: «Οι προδοσίες στον πόλεμο είναι παιδιάστικες σε σύγκριση με τις προδοσίες που γίνονται στον καιρό της ειρήνης», ίσως μπορούμε να πούμε πως και οι αιχμαλωσίες εν καιρώ πολέμου είναι παιδιάστικές -και σίγουρα λιγότερο σοφιστικέ- συγκρινόμενες με τις αιχμαλωσίες που συμβαίνουν στον καιρό της ειρήνης. Χρίστος Χ. Λιάπης MD, MSc, PhD Ψυχίατρος, Διδάκτωρ Παν/μίου Αθηνών

………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..

Σας προσκαλούμε να μας τιμήσετε με την παρουσία σας, την Κυριακή 27 Ιανουαρίου 2019 και ώρα 11:30πμ στην αίθουσα του Πολιτιστικού Κέντρου Πύλης, στην επίσημη διακήρυξη  του συνδυασμού μας. Θα παρουσιάσουμε το όνομα, το έμβλημα, τις θέσεις μας, τους βασικούς άξονες του  προγράμματός μας και τους συνεργάτες που πλαισιώνουν το ψηφοδέλτιό μας.

Με εκτίμηση,

Βαλάντης Τσιούτσιας

Υποψήφιος Δήμαρχος Πύλης

…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….

Για το άγριο χτύπημα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ τωνδιαδηλωτών εκπαιδευτικών!
Η Πανελλαδική Γραμματεία Εκπαιδευτικών του ΠΑΜΕ καταδικάζει την άγρια καταστολή τη βροχή χημικών και κροτίδων στους διαδηλωτές από τα ΜΑΤ στην μαζική συγκέντρωση των εκπαιδευτικών σήμερα το μεσημέρι έξω από το Μέγαρο Μαξίμου που είχε σαν αποτέλεσμα τον τραυματισμό στο κεφάλι της συναδέλφισσας και μέλους του ΔΣ της ΔΟΕ και στελέχους του Π.Α.ΜΕ. Δριμάλα Θεοδώρας,του εκπαιδευτικού και βουλευτή του ΚΚΕ Γιάννη Δελή και ενός φοιτητή από την Φιλοσοφική σχολή.
Αυτή η ενέργεια καταγράφεται ως μια ακόμα πράξη αυταρχισμού και βαρβαρότητας από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ για να περάσει την αντιλαϊκή της πολιτική.
Χαιρετίζουμε τη μαζική και δυναμική συγκέντρωση εκπαιδευτικών και φοιτητών ενάντια στο νομοσχέδιο για τους διορισμούς της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ που επιδιώκει να στείλει χιλιάδες εκπαιδευτικούς στην ανεργία, να τσακίσει το δικαίωμα τους στην μόνιμη και σταθερή εργασία. Οι αγωνιστές εκπαιδευτικοί με τη σημερινή κινητοποίηση έδωσαν την καλύτερη απάντηση στις προκλητικές διακηρύξεις τους Γαβρόγλου ότι όλοι οι εκπαιδευτικοί μπορούν να δουν το εαυτό τους στην προκήρυξη που σχεδιάζει η κυβέρνηση, δηλαδή να δουν τον εαυτό τους αδιόριστο, απολυμένο, ταπεινωμένο και χωρίς δικαιώματα.
Η σημερινή κινητοποίηση ήταν η καλύτερη απάντηση σε μια ανάλγητη κυβερνητική πολιτική που θέλει να ρίξει τις ζωές χιλιάδων συναδέλφων στον Καιάδα, να τους βάλει στην αρένα τους αλληλοφαγωμού αντί να υλοποιήσει το αίτημα για την μονιμοποίηση 30.000 συναδέλφων για την ικανοποίηση όλων των αναγκών της εκπαίδευσης.
Παρά τη βαρβαρότητα της κυβερνητικής καταστολής οι συγκεντρωμένοι έδωσαν αποφασιστικό παρόν και παρέμειναν στο χώρο της συγκέντρωσηςφωνάζοντας συνθήματα.
Αν νομίζει αυτή η κυβέρνηση ότι θα ξεμπερδέψει με την τρομοκρατία, τον εμπαιγμό και την εκλογική εξαπάτηση από την μάχη αυτή χιλιάδων συναδέλφων για το δικαίωμα στην ζωή και στην αξιοπρεπή εργασία είναι βαθιά γελασμένη.
Καλούμε τα σωματεία εκπαιδευτικών να καταγγείλουν και να καταδικάσουν τη βάρβαρη αυτή επίθεση!

Οι απολύσεις δεν θα περάσουν! Μονιμοποίηση όλων των αναπληρωτών που εργάζονται τα τελευταία χρόνια στα σχολεία! Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους!
Συνεχίζουμε τον αγώνα, για την απόσυρση του νομοσχεδίου! Οργανώνουμε την πάλη, δίνουμε τη μάχη για την επιτυχία της 24ωρης Απεργίας τη Δευτέρα 14 Γενάρη

……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….

Ο Σωτήρης Χατζηγάκης αποχαιρετάει τον φίλο του Δημήτρη Σιούφα

 

Τα συλλυπητήρια του για τον θάνατο του Δημήτρη Σιούφα εξέφρασε στην οικογένεια του ο πρώην Υπουργός και Αντιπρόεδρος της Βουλής Σωτήρης Χατζηγάκης. Οι δύο πολιτικοί είχαν στενή συνεργασία στην Κυβέρνηση Μητσοτάκη και στην Κυβέρνηση Καραμανλή, και είχαν κοινούς αγώνες για την στήριξη θεμάτων που αφορούσαν τον ιδιαίτερο τόπο τους την Θεσσαλία. Ο Σωτήρης Χατζηγάκης με ένα λιτό κείμενο αποχαιρέτησε τον Δημήτρη Σιούφα. Συγκεκριμένα:

 

«Με ιδιαίτερη θλίψη πληροφορήθηκα τον θάνατο του αγαπητού μου συμπατριώτη και καλού φίλου Δημήτρη Σιούφα. Ο Δημήτρης, άξιο τέκνο της Θεσσαλικής γης, εκπροσώπησε επάξια την Βουλή και την Κυβέρνηση για πολλά χρόνια. Εμείς που τον γνωρίσαμε από κοντά και αγωνιστήκαμε μαζί του αισθανόμαστε ένα κενό που χάσαμε έναν καλό φίλο και άξιο συμμαχητή. Στην γυναίκα του και στην οικογένεια του θέλω να εκφράσω τα βαθιά μου συλλυπητήρια, ευχόμενος ο Θεός να μπορέσει να αμβλύνει τον βαρύ τους πένθος».